آنکس که بداند، و بداند که بداند ، اسب شعف از گنبد گردون برهاند …
آنکس که بداند و نداند که بداند ، بیدار کنیدش که شبی خفته نماند …
آنکس که نداند و بداند که نداند ، لنگان خرک خویش به منزل برساند …
آنکس که نداند و نداند که نداند ، در جهل مرکب ابدالدهر بماند ...
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۰ ساعت 9:1 توسط موحده راد
|
عکس وبلاگ جناب آقای دکتر یدالله ثمره پدر زبانشناسی ایران و همسر گرامیشان خانم دکتر ایران کلباسی می باشند که اینجانب این افتخار را داشته ام که در نگارش پایان نامه ی ارشد خود ازراهنمایی و مشاوره ی این دو عزیز بهره برم.