روانشناسی زبان ذاتاً مبحثی میان رشته‌ای است که مطالعات زبانشناختی را بر اساس بنیان‌های ذهنی و فرایند‌های شناختی به بحث می‌گذارد. اما این موضوع میان رشته‌ای می‌تواند و باید در مقاطع تکمیلی به عنوان یک تخصص یا گرایش ارائه شود. 
روانشناسی زبان ریشه در سنت زبانشناسی چامسکیایی دارد و موضوعات اصلی آن شامل فراگیری زبان نخست، زبان دوم، تولید گفتار و درک گفتار می‌شود. در واقع این واژه ترجمه PSYCHOLINGUISTICS است. اما آن‌چه در حوزه مطالعاتی روانشناسان قرار می‌گیرد، در واقع PSYCHOLOGY OF LANGUAGE است که حیطه گسترده‌تری را در بر‌می‌گیرد و مباحثی مانند حافظه، تمرکز، پردازش محتوای تفکر و تصمیم‌سازی را شامل می‌شود.